สับสน...

posted on 08 Mar 2009 19:25 by mahwan-noname

กร๊าซซซซ

สอบเสร็จแล้ว

ปลดปล่อยๆ

(มันก็เถลไถลนานแล้วหนิ=*= )

ถือว่าผ่านไปด้วยดี

วิทย์ทำได้*ดีใจ*

ไม่ใช่อะไร หนังสือแบบฝึกหัดที่ซื้อไว้ตั้งแต่ม.สอง

เอามานั่งทำ

ปรากฏว่าเปิดข้อสอบมา

เจอข้อแรก แบบ เฮ้ย=[]=

ถึงจะเป็นข้อสอบเติม แต่มันออกเหมือนเป๊ะๆเลย

ถ้าไม่เหมือนก็แนวๆนั้น

อันไหนที่จำไม่ได้ก็พอทำได้

รู้สึกดีT^To

ตอนบ่ายสอบเลข พอถูไถ

แต่ไม่มั่นใจเท่าไหร่

อันนี้ก็ แนวข้อสอบคล้ายๆกับหนังสือแบบฝึกหัดของยู่

ใครทำแบบฝึกหัดมาเยอะ หลายๆเล่ม

ต้องทำได้แน่

งี้สินะ เค้าถึงบอกให้ทำแบบฝึกหัดเยอะๆ

ไม่เป็นไร คอยดูเหอะ ม.ปลาย

ต้องพยายาม* [] *o!!

+++++

 

โซนนี้บ่น

ไม่อยากอ่านข้ามโลด

 

ว่าด้วยประเด็นหลัก

ก็ไอ้ที่ไปสอบวันนี้น่ะแหละ

มันเป็นห้องเรียนพิเศษ

ต้องเสียตังเทอมละห้าพัน

ถามว่าอยากเรียนมั้ย?

ไม่อ่ะ ไม่เคยคิดจะอยากเลย

ถ้าอยาก อยากเรียน วมว.มากกว่า เรียนก็ฟรี ไปอยู่ในถ้ำ เสาร์อาทิตย์ค่อยมาซ่า

แล้วถามว่า ไม่อยากได้ แล้วไปสอบทำไม?

ก็ความตั้งใจแต่แรกตั้งแต่ต้น

อยากไปสอบเฉยๆ สอบให้มันติด แล้วก็สละสิทธิ์

ไปเรียนห้องเรียนธรรมดา สบายใจมีความสุข

ทำไมไม่อยากเรียน?

ไม่รู้สินะ ก็เห็นใครๆเค้าก็บอกกันว่ามันไม่ดี

แต่ตอนนี้กำลังงงว่ามันไม่ดีตรงไหน

ก็ในเมื่อไปถามรุ่นพี่ รุ่นพี่บอก

ไม่ดีหรอก อย่าไปเรียน ครูสอนเยอะ สอบเร็ว เรียนยาก

ไอ้สอนเยอะนี่มันไม่ดีเรอะ-*-"?

ครูๆคนอื่นๆก็บอกว่ามันไม่ดีหรอก มันเครียด กว่าจะปรับตัวได้

นั่นสิ แล้วถ้าเราติด วมว. ที่อยากเรียนตอนแรกล่ะ?

คงไม่เครียดกว่านี้เรอะ?

ตอนนี้กำลังสับสน

จริงๆก็ใช่ว่าฟังแต่คนอื่นมันจะดีนักหรอก

กำลังงงว่าตอนนี้กลัวอะไรอยู่

กลัวจะปรับตัวไม่ได้? กลัวสังคมที่อยู่ในนั้น?

กลัวไม่ได้ทำกิจกรรมของโรงเรียน เพราะต้องเรียน?

แต่ถ้าจะให้พูดจริงๆก็

กลัวว่าจะไม่ได้ทำงานชมรมกับกลัวที่จะไม่ได้ทำกิจกรรมคณะ

สองอย่างโดยนี้ล่ะที่กลัวจะไม่ได้ทำ

เพราะว่ามันตั้งใจตั้งแต่ตอนม.หนึ่งที่เค้ามาในโรงเรียนแล้วว่า

ถ้าโตขึ้น จะต้องทำให้ได้

...

ไม่รู้สิน้า

เค้าบอกว่าที่คนเรากลัว กลัวเพราะไม่รู้

บางทีถ้าเราไปเรียนอาจจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นก็ได้

แต่ไม่รู้ว่า

ถ้าเข้าไปเรียนแล้ว ถ้าไม่ได้ทำงานชมรมกับงานคณะล่ะ

ไม่รู้สิน้า...บางทีไม่มีเราอยู่เผลอๆคณะอาจจะเดินหน้าไปยิ่งกว่านี้ก็ได้

พ่อกับแม่ก็อยากให้เรียน

จริงๆถ้ามีจุดมุ่งหมายก็ดีสิ

ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร จะได้ไปสู่เป้าหมายได้เร็วขึ้น

จะได้พยายามในทางที่ถูก

ถ้าอยากเป็นหมอ จะได้รักษาคนที่เป็นโรคไทรอยด์

ให้หายซะ จะได้ไม่ต้องทรมาณกินยาทั้งชีวิตแบบนี้

ถ้าอยากเป็นสัตวเเพทย์ จะได้รักษาสัตว์ทั้งหลาย

ใช้ชีวิตเงียบๆให้มีความสุขซะ

อยากเป็นครูสอนเปียโน จะได้ใช้วิชาที่เรียนมาให้มันได้

มีชีวิตอยู่กับดนตรี เรื่อยๆสบายๆ

อยากเป็นเป็นนู่นอยากเป็นนี่

แต่จะมีซักอย่างมั้ย ที่อยากจะเป็นจริงๆ

นั่นสิน้า

ตอนนี้ก็ยังต้องพยายามต่อไป

ถึงเวาก็คงตัดสินใจได้เอง

จะเรียนไม่เรียนก็คงคิดว่าจะรู้ผลแล้ว

...

นั่นสิน้า ก็เป็นคนตามใจใครต่อใครอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ถึงจะอะไรอย่างไงก็ตาม ถ้าไม่เกิทนก็ทนได้นี่น้า

เอาเถอะ

เหนือสิ่งอื่นใดก็ตาม

ที่สำคัญคือ

.

.

.

สอบให้มันติดซะก่อนเถอะ!!=[]=

กร๊าซซซซซซซ

ปล.

+แว่วๆมาว่าประกาศผลพรุ่งนี้+

+กร๊าซซซซซซซ+

+พยายามๆ พยายามๆ พยามยามให้ถึงที่สุด+[]+! +

+เฮ้อ เตรียมเข้าค่าย+

+เป็นเรื่องบังเอิญที่เราได้พบกัน~ ไม่ใช่ เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ได้พบกัน~ +

 

 

 

 

 

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

น้องกันตาป่ะ?? เอิ๊กๆ (ใช่มั้ยหนิ ทักผิดเดี๋ยวหน้าแตก sad smile )

พี่กิ๊ฟน้าา ที่อยู่ชมรมเดียวกันอ่ะจ้ะ
นั่งๆรีเฟรชหน้าโฮม exteen แล้วเจอบล็อคน้องพอดีเลยแวะเข้ามา big smile

เรื่องที่ไปสอบก็เป็นกำลังใจให้นะ (มันเสร็จไปแล้วเทอ sad smile )
55+ ไม่รู้สิ จากที่อ่านมาพี่ว่าน้องพยายามมากมายอ่ะจ้ะ ขอให้ผลที่ได้มันคุ้มกับความพยายามของน้องเถอะ เป็นกำลังใจให้จริงๆ

แล้วก็ที่เราไปสอบนี่ใช่ห้องน้องๆเทพวิทย์ของโรงเรียนเราป่าวเอ่ย
อืม...ถ้าใช่น้า
พี่ว่าน้องไม่ต้องกังวลหรอกนะ เลือกเรียนตามที่เราชอบดีที่สุด
มันจะได้ไม่ต้องไปเซ็งทีหลังน่ะ

จริงๆแล้วตอนที่อยู่ม.3 แล้วพี่เลือกเรียนสายวิทย์นี่ก็กังวลเหมือนกัน
กลัวนั่นนู่นนี่ไปเรื่อย เพราะว่าเรายังไม่รู้อะไรจริงซักอย่าง

เหมือนมีอยู่ครั้งนึงที่แบบ อยู่สุระมันเซ็งง่ะ คุยกับเพื่อนเลยว่าถ้ามีน้องจะมาเข้าสุระนะจะบอกว่าไม่ต้องเข้ามาเด็ดขาด
คือมันก็เหมือนกับอารมณ์ที่ คนที่ได้มันมาแล้ว เห็นอะไรแย่นิดๆหน่อยๆก็โวยไปตามอารมณ์น่ะนะ
ความเป็นจริงมันไม่ได้มีอะไรซักนิดเดียว จริงๆก็มีความสุขกับการใช้ชีวิตตรงนี้ด้วยซ้ำ ถึงมันจะลำบากแต่ก็ใช่ว่าจะมีใครที่ไม่ลำบากไม่ใช่เหรอ (ไม่งั้นจะใช้ชีวิตเพื่ออะไร ถ้ามันสบายไปซะหมดน่ะนะ sad smile )

ก็เหมือนที่น้องได้ยินมาจากพวกรุ่นพี่แหละ
เราไม่เคยเจอ เลยอาจกลัวบ้าง แต่ก็นะ
ทำตามที่เราอยากเถอะ

ส่วนเรื่องชมรม... ถ้าน้องยังรักที่จะเข้า หรือรักที่จะทำจริงๆยังไงน้องก็ได้ทำนะ

พี่เห็นน้อง gifted ทำตัวว่างๆเยอะแยะไป (เหรอ...sad smile )
มันก็ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้นหรอกน้า
รุ่นที่แล้วก็ยังมีบอกเรื่อยเลยว่าในห้องมันก็บ้าๆกันทั้งนั้น
(แต่ฟังจากที่น้องเค้าเล่าเรื่องบรรยากาศการเรียนในห้องมันก็นะ ทุกคนก็มีความพยายามกันดีแหละ)

ส่วนเรื่องอนาคต พี่อยากแนะนำให้น้องมีเป้าหมายไว้นะ
มันจะได้ไม่ต้องมาเซ็งเหมือนพี่น่ะจ้ะ
จะว่าไปพี่ว่ากว่า 80% ของนักเรียนม.ปลาย ไม่ได้มีเป้าหมายอะไรกันหรอก
มันก็สบายดีนะกับการไหลไปเรื่อยๆตามกระแสสังคมกับคนรอบข้าง
แต่ถ้าให้เลือก พี่ก็อยากมีเป้าหมายเหมือนกัน มันคงสนุกดีถ้าจะได้ใช้ชีวิตของตัวเองน่ะ confused smile

พูดมายาวๆไม่รู้ว่ามันจะตรงกับเหตุการณ์ที่น้องกันตาเจอรึเปล่า
แต่พี่ก็แค่อยากให้กำลังใจน่ะจ้ะ

หวังว่าจะได้เจอกันที่ชมรมปีหน้านะจ๊ะ
(แต่ไม่รู้ว่าตัวเองจะไปอยู่ชมรมต่อรึเปล่านี่ดิ แง๊~ )

คิดถึงน้องๆทุกคนเลยเน่อ confused smile

#1 By HN * : ) on 2009-03-08 20:40

เฮ้ย!
รู้สึกเหมือนเขียนรายงาน

โทษทีจ้ะ มันเพลินมือง่ะ

#2 By HN * : ) on 2009-03-08 20:41

เฮ้ย! ไปสอบเ้ข้าที่ไหน
ดูไปดูมาวันนี้มีสอบหลายที่แฮะ
เอ่อ...สู้ๆนะbig smile

#3 By Hirumi Arika on 2009-03-08 21:51

บอกได้อย่างเดียวว่าทุกอย่างมันมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ลูกเอ๊ย...

ตอนมี๊เลือกอยู่หอก็แอบสับสนแบบนี้แหละ แต่สุดท้ายก็ขนของย้ายไปอยู่หอนอก เพราะไม่อยากรอ...


ถ้าหนูสอบติด มันก็เป็นเรื่องดีนะ ถ้ามีโอกาสก็เรียนเถอะ...มี๊ไม่รู้ว่าเขาให้เรียนอย่างเดียวโดยไม่ทำกิจกรรมเลยเหรอ? (โหดมาก)

เอาเป็นว่านะ...การแบ่งเวลาดีที่สุด มีเวลาอีกเยอะ ค่อยๆ เรียนรู้ชีวิตไปเถอะ มีอะไรอีกหลายอย่างที่มันลำบากกว่านี้ ต่อไปข้างหน้าก็จะมีเรื่องให้เราคิดอยู่เรื่อยๆ แหละ...(ส่งตรงจากประสบการณ์จริง)


สู้ๆ เน้อ~~ มีอะไรปรึกษากันได้นะ

#4 By **NaoChan** [u-nife] on 2009-03-09 12:35

อย่าเพิ่งคิดมากเลย ...
ชีวิตอ่ะน้า ... พอเวลามันมาถึง มันก็จะตัดสินใจได้เอง

(55+ ดูเหมือนช่วยอะไรไม่ได้ พูดอะไรก็ไม่รู้ซิ)

#5 By แพนด้า500 on 2009-03-09 18:55

น่าเห็นใจนะครับ กับชีวิตที่ไม่รู้ว่าอยากเป็นอะไร อยากทำอะไร ผมก็เคยอยู่ในสถานะแบบนั้นมา่ก่อน

ตอนอยู่ ม.4 มีอาชีพที่อยากเป็นอยู่ 2 อย่างคือ เภสัช , สถาปนิก เหตุเพราะ เรียน ชีวะ เคมี และวาดรูปได้ดี แต่ถามว่าชอบจริง ๆ มั๊ย คำตอบคือไม่รู้ เพราะว่าไม่เคยเป็น ไม่เคยรู้ว่า อาชีพเหล่านั้นเค้าทำอะไรกันบ้าง แต่ก็พอจะชอบบ้าง เพราะว่าเราเรียนวิชาที่เป็นพื้นฐานเหล่านั้นได้ดี ก็เลยชอบเพราะว่าเรียนได้ แต่ไม่ได้ชอบเพราะว่าอยากเป็น

แต่สุดท้ายเป็นอะไรรู้มั๊ย เป็นทหารเรืออ่ะ ห่างไกลกับที่คิดไว้เยอะ ที่เป็นเพราะว่า สอบเตรียมทหารติด เหตุผลก็เพราะว่าอยากลอง เห็นเค้าว่าติดยาก เจ๋็ง อะไรแบบนี้

แต่พอมาเรียนแล้ว บอกตามตรงว่า ไม่ชอบเลย

แต่ก็จำเป็นต้องเรียนให้จบ เพราะหันหลังกลับลำบากแล้ว แต่พอจบแล้วก็ชอบนะครับ

ถามว่าตอนนี้ควรจะกังวลอะไร ควรจะกังวลว่า จะได้ทำอาชีพในแบบที่เราอยากจริง ๆ หรือเปล่า น่ากลัวมากเลยนะ ถ้าต้องจำใจทำงานอะไรสักอย่างโดยที่ไม่ได้รักชอบเลย

เพราะฉนั้น ตอนนี้ควรจะทำอะไร ก็ควรจะทำการศึกษาตัวเอง ว่าเราชอบอะไร เราชอบเรียนอะไร เราชอบทำกิจกรรมอะไร เรามีความสุขกับอะไร เอาที่ชอบจริง ๆ แล้วศึกษาว่า จากความชอบนั้น มันจะกลายเป็นอาชีพอะไรให้เรา ลองหามาสักหลาย ๆ อาชีพ เพื่อเปรียบเทียบกัน

เมื่อเรารู้อาชีพแล้ว เราก็หาข้อมูลว่า อาชีพที่เราสนใจนั้น มีลักษณะงานอย่างไร และสามารถแตกกิ่งก้านสาขาอะไรออกไปได้บ้าง แล้วหาว่าอันไหนเราชอบจริง ๆ ซึ่งบางทีงานมันอาจจะไม่เหมือนกับที่เราชอบก็ได้

เมื่อได้อาชีพแล้ว ก็ศึกษาต่อว่า ต้องเข้าคณะอะไร ต้องเรียนอะไรประกอบ บางทีเผลอ ๆ ไม่ต้องเรียนด้วยซ้ำ ไปทำได้เลย (ถ้าออกมาเป็นแบบนี้ พ่อแม่อาจจะช๊อคได้ 555)

และถ้าเป็นไปได้ ลองหาเวิร์คช๊อปเกี่ยวกับงานทางด้านนั้นดู ลองหาจากกิจกรรมที่เ้ค้าเปิดรับสมัคร หรือถามหาจากเพื่อน ญาติ พี่น้อง ว่าขอไปทดลองงา่นช่วงปิดเทอมได้ไหม

ก็ลองดูครับ ให้คำแนะนำไว้เป็นแนวทาง แต่อย่าไปซีเรียสมากครับ ใช้ชีวิตช่วงเรียนให้คุ้ม ให้เต็มที่ สนุกกับมันให้เต็มที่ เพราะว่าจบมาแล้ว ทำงานแล้ว โอกาสแบบนี้มันอาจจะไม่ได้มีอีกก็ได้

แล้วก็เรื่องเรียนไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต เรียนมาตั้งเยอะ สุดท้ายได้ใช้ที่เรียนมาไม่ถึงครึ่งก็มี เพราะฉนั้น อย่าซีเรียสครับ

โทษทีนะ เม้นต์ซะยาวเชียว

#6 By เจ้าชายน้อย on 2009-03-10 15:24

ป๊า ไม่ซีเรียส > < // ตบบ่า
พึ่งจะมาเห็นแบบว่ากลับบ้าน แหะๆ
ถูกลืมหมดละ 555+
___
แบบว่ามันเป็นความรุ้สึกที่สุดยอดสุดๆเลยนะ
เวลาที่อ่านหนังสือไรไปแล้วข้อสอบมันออกตรงนั้น
มันปลื้ม มันดีใจ ฮ่ะๆๆ
แต่พอผมออ่านแล้วมันไม่ออกเลยนี่เด่ะ ให้ตาย - -*
ข้อสอบก็ทำไม่ค่อยได้
จำเริญ...
เกรดน้อยแหงมๆ
*ปลง*
___
เรื่องอาชีพ no.1 ที่ไม่อยากเป็น คือ หมอ
ผมอ่ะ ไม่รู้คิดสวยหรูไปไหม
แต่พอจะรู้ตัวเองว่าชอบสีหน้าคนอื่นเวลามีความสุข
ใครๆก็ชอบอ่ะแหละ จริงมะ
แต่ผมก็อยากจะทำอะไรที่คนอื่นมีความสุข
ที่ไม่ใช่หมอ เพราะไม่อยากให้ใครมาฝากสิ่งสำคัญ
ไว้กับเรา โหะๆๆ
แต่นึกถึงปัจจุบันแล้วมันแย่ๆๆ
อนาคตก็แย่ๆๆ << รู้ได้ไงวะ - -???
แต่พยายามที่จะทำให้มันดีที่สุด
((ออกแนวบ่น จ่ม...))

ขอให้ป๊าโชคดีทุกอย่างนะค้าบ
แล้วผมก็
อวยพรให้ตัวเองด้วยละกันเหอะๆ
ไม่คิดมากเนอะ > < สู้ๆๆ ไฟท์ๆ

#7 By '' T o k u ' z '' on 2009-03-12 14:54

อนาคตของคุณ
อยู่ในมือคุณ
(กาข้อสอบไง)
จะตกหรือผ่าน 555+ big smile
อยากให้ตั้งคำถามกับตัวเองดูครับ ว่า


เรียนไปเพื่ออะไร

เคยเขียนไว้เกี่ยวกับเรื่องนี้อยู๋เหมือนกันครับconfused smile

#9 By Nerd de Scriptorus on 2009-03-13 22:44

คิดมากเฟ้ยหมา แกเอาอย่างเค้ามั้งกะได้ ฮา

ดูซี่ ขนาดเค้ายังไม่รุเรยว่าจะทำงานไร เหอๆ

คนมันเมพยังก้เมพ อย่าเครียดๆ

แนะนิส *0*
เปนหมอหมา แกต้องรับได้นะเวลาหมาตาย เหอะๆ
ส่วนถ้าแกเปนครู ถ้าแกเจอคนโง่แบบเกินเยียวยา พยายามระงับสติด้วยงิ [แต่เค้าไม่เคยเหงแกวีนนะงิ]

ปล. เจ๊เอิร์นเรียนไหนว่า

#10 By shotakung (117.47.73.97) on 2009-03-14 15:37

ยินดีต้อนรับสู่ มทส ครับ confused smile

#11 By Eddy on 2009-03-18 19:18