ครั้งหนึ่งในชีวิต พิชิตภูกระดึง~
posted on 26 Oct 2008 17:44 by mahwan-noname
ครั้งหนึ่งในชีวิต
ขอพิชิตภูกระดึง
ไปมาแล้ว
ในที่สุดก็ผ่านมาได้
ตนนี้เดี้ยงตายละ ฮะๆๆๆ
23.10
ออกเดินทางตีสี่
หลังจากที่เมื่อคืนซดไวน์ไปสี่แก้ว(เจริญจริงๆ- -")
รับป้าตุ๊กกับพี่แน๊ต ผู้ซึ่งเอื้ออำนวยในการซ้อมเปียโนไปเรียบร้อย
ก็มุ่งสู่เลย
พอเดินทางถึง
ก็กินก๋วยเตี๋ยว
หน้าอุทยาน
(แปะรูปกันยังน้า)
ครั้งหนึ่งในชีวิต
ขอพิชิตภูกระดึง
เคารพศาลเจ้าปู่ภูกระดึง
จะขึ้นไปแล้วน้า~
ขึ้นไปเรื่อยๆชักเหนื่อย+ปวดเท้า
ซำแฮก
จุดที่ว่าเหนื่อยที่สุด
ขึ้นหลังแป
เห็นทางก็ลำบากละ
มีลำบากกว่านี้
ตอนใกล้จะถึง
แต่...มันลำบากจนถ่ายรูปไม่ได้เลยล่ะ- -"
ถึงแล้วเว้ยยยยย
ใบหน้าแลเห็นว่าโคตรเหนื่อยยยย
ปีนป่ายเขาขึ้นมา รวมห้ากิโล
วิวข้างบนสวยงามมมมมมม
ต้นสนสองใบ
ขึ้นไปแล้วก็ใช่ว่าจะถึงที่พักเลย
ต้องเดินไปต่ออีก3.6กม.
อาหารมื้อแรกของภูกระดึง
ก๋วยเตี๋ยว
กวางข้างบนนี่มันกินเลย์ด้วยแฮะ
หล่อนะนี่ ตัวนี้
จากนั้นก็พักผ่อน
เย็นๆก็ไปผาหมากดูก
ดูพระอาทิตย์ตก
สวยยยย
ถึงเมฆจะบังไปหน่อยก็เถอะ
สรุป
วันแรกเดินทั้งหมดรวมประมาณ
12.6กม.
+++++
วันที่สอง
เมื่อคืนฝนตก
เช้ามาเลยไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้น
แต่หมอกที่ลงจัด
ก็เลยถ่ายรูปกันหน้าบ้าน
สายๆก็กินข้าวกัน
แล้วก็เดินทางไปน้ำตก
ขึ้นป่าลงเขา
ไปไหว้พระพุทธเมตตา
หนีทากกันอลหม่าน
ชวงที่ไปภูกระดึงดันเป็นเมนส์ด้วยง่า
แถมห้องน้ำก็หายากมาก
ต้องเดินเป็นกิโลๆ
ไปตามจุดพัก
ลำบากมากกกกกกกก
เสร็จแล้วก็เดินไป
ผาหล่มสัก
มีมุมยอดนิยม
ก็ถ่ายรูปกัน
พอพระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน
ก็เดินกับที่พัก
ต้องเอาไฟฉายส่อง
มองไปบนท้องฟ้าแลเห็นดาว
สวยมากกกกกก
แต่ก็ลำบากมากเลย
โคลนเต็มไปหมด
แถมเจองูด้วย
ทั้งวันนี้มีทั้งฝนตก แดดออก ดึกๆก็หนาว
ครบสามฤดู
วันนี้ก็เดินได้ร่วม28.5กิโล
+++++
วันที่สาม
วันสุดท้ายยยยย
กินข้าว
ซื้อของฝาก
เดินทางกลับ
เช้านี้ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นอีกแล้ว
เพราะหอมกลงจัดมาก
ระหว่างเดินจากที่พักไปหลังแป
หมอกลงเยอะสุดๆ
แล้วตอนเดินลงมาจากเขา
โคลนเยอะสุดๆ
ลำบากมากๆเลย
ปวดเท้า
เจ็บเข้า
ยิ่งพวกคุณแม่ทั้งสองไม่ต้องพูดถึง
แต่เห็นลูกหาบที่คอยหาบของให้ก็มีกำลังใจขึ้นมา
เค้าอุตสาห์แบกของขึ้นลงได้
เราไม่มีของก็ต้องทำได้
ระหว่างทางเห็นพ่อแบบลูกไว้ที่หลังด้วย
ในที่สุดก็เดินลงมาถึง
ทำเอาเดี้ยงแล้วเน่าไปทั้งตัวเลย
วันสุดท้ายเดินรวมไปทั้งสิ้น8.6 กม.
รวมสามวันเดินรวมทั้งสิ้น49.7กม.
ก็ประมาณเกือบห้าสิบโลล่ะ
ฮร้า
คราวหน้าจะไปอีก
ไปคนเดียว
ไปกับเพื่อน
ไปกับที่รัก
เห็นคนเดินกันเป็นคู่ๆ เป่ามือให้ กุมมือ
อิจฉาเว้ยยยยย
ชริๆ
"ขอให้มีสุขภาพที่แข็งแรง"
ขอบคุณมากค่ะ
วันนี้หวัดกิน+เดินเดี้ยงแล้วววววว
ฮะๆๆๆๆ
เราจะไม่นำอะไรไป นอกจากภาพถ่าย เราจะไม่เก็บสิ่งใดไว้ นอกจากความทรงจำ
จะไม่ลืมเลย
ถ้าน้ำไม่ท่วมโลก โลกไม่แตกก่อน
จะไปเที่ยวอีกนะ
หวังว่าภูกระดึงจะยังคงสวยงามหมือนเดิม....
ดูรูปกันต่อได้ที่
+++++
พรุ่งนี้เปิดเทอม
เตรียมตัวสอบเปียโน
เตรียมตัวสอบมวม.
เตรียมตัวสอบเพชรยอดมงกุฏญี่ปุ่น
เตรียมตัวสอบเตรียมอุดม
พร้อมยัง?
"ยัง"
รีบๆอ่านหนังสือ เตรียมตัวให้เรียบร้อยซะ
ชีวิตมีความหวังเสมอ
+++++
ตอนนี้
เน่า เดี้ยง
เป็นเมนส์= ="
หวัดแดก
ปวดขา เท้าไปหมด
จะไปโรงเรียนไหวม้ายยยยย
อากาศเริ่มหนาวแล้วนะพี่น้อง
รักษาร่างกายดูแลจิตใจกันด้วย
เหอะๆๆๆๆๆๆๆ
โชคดีเจอกัน
+ใครจะมามอมเหล้าหมา อย่าหวัง หึๆๆๆๆ ไปภูกระดึง กินเรื่อยๆ+
+เดี้ยงตาย+
+ญี่ปุ่นตายแน่ จำไวยากรณืไม่ได้ เซ็นเซไปหลอนในฝันว่าจะฆ่าแล้ววววว+
+พรุ่งนี้เปิดเทอ เจอกันนะพี่น้อง คิดถึงทุกท่านนนนนน+
Tags: phukradueng, travel, ท่องเที่ยว, ภูกระดึง5 Comments
รุก็เคยไปตอนแปดขวบ
จำได้ว่ามันทรหดมากมายย
(ก็เด็กๆ ขามันสั้นTAT)
ถึงตอนนี้อยากไปอีก แบบว่า คิดถึง~
#1 By haru * 13.rd on 2008-10-26 20:04